Ana Sayfa Siyaset 8 Aralık 2021 9 Görüntüleme

Sırrı Süreyya Önder’den mahkemeye: Siyaset yasağı bana işlemez

HDP’nin kapatılması istemiyle açılan davanın iddianamesinde hakkında ‘siyasi yasak’ talep edilen Sırrı Süreyya Başkan, Anayasa Mahkemesi’ne verdiği yazılı savunmasında, “Siyaset yasağı bana işlemez; Kürt olmayı, solcu olmayı, daha insani bir gelecek hayal etmeyi elimden hangi yasak alabilir!” tabirini kullandı. Başkan, “Söylediğimiz her şey hakikat lakin inanan yok. Ulu heyetinizden istirhamım, bana siyaset yasağı getirdikten sonra, sizin önünüze bu manasız işleri getirenlere ‘Bakın Allah’ın ismini veriyoruz. Bu son olsun. Lütfen!.. Lütfen!..’ demenizdir” dedi.

HDP’nin kapatılması istemiyle AYM’ye açılan davanın iddianamesinde ortalarında HDP’nin eski eş liderleri Figen Yüksekdağ ve Selahattin Demirtaş’ın yanı sıra mevcut eş liderler Pervin Buldan ve Mithat Sancar ile Sezai Temelli, Sırrı Süreyya Lider, Meral Danış Beştaş, Sebahat Tuncel ve Ertuğrul Kürkçü’nün de ortalarında olduğu 687 kişi hakkında beş yıl siyaset yasağı getirilmesi de talep edildi.

Lider, hakkında ‘siyaset yapma yasağı’ talebinde bulunulan iddianameyi hazırlayanların ‘siyaset’ kavramından başlangıç seviyesinde bile bilgisi olmadığını belirterek, “Hal bu türlü olunca, bana neyin yasaklanacağı boşlukta kalıyor. Hayat varsa siyaset vardır; hayat siyaset üzredir ve ölünce biter lakin. Bu prestijle ‘siyaset yapma!’ demekle ‘yaşama!’ demek tıpkı şeydir” dedi.

T24’ün haberine nazaran Öncü’nün 2 Aralık’ta verdiği yazılı savunma şöyle:

BİLDİKLERİMİ ANLATMAK YURTTAŞLIK BORCUM: Affedersiniz fakat hakkımda “Siyaset Yapma Yasağı” talebinde bulunan iddianameyi hazırlayanların “Siyaset” kavramından, başlangıç seviyesinde bile bilgisi olduğunu düşünmüyorum. Hal bu türlü olunca, bana neyin yasaklanacağı boşlukta kalıyor. “Bilenin bilmeyene borcu vardır!” düsturunca bildiklerimi aktarmayı bir yurttaşlık borcu olarak görüyorum. Cezaevine yatay geçiş yapana kadar Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde ‘Siyaset’ okumuş ve üç devir milletvekilliği yapmış birisi olarak buna ruhsatım olduğunu düşünüyorum. Hazırlayan kurumu tahfif ya da ilzam etmek üzere bir niyetim yok. Üstelik bu baş karışıklığı yalnızca yargıya has bir durum da değil. Bu gözler neler gördü. 2012 yılında, 24. Devir TBMM’de oluşturulan Yeni Anayasa Yazım Komisyonu’nda partimi temsil etmekteydim. İktidar partisinin bir üyesi, Yeni Anayasa’da “Temel Haklar” görüşülürken yaptığım bir teklife “Lütfen burada siyaset yapmayalım” demişti. Tutanakları durmaktadır. Toplumsal kavram hafızamızda da “Siyaset Yapma Yasağı” bahsinde mümtaz(!) örnekler vardır. “Okulda, kışlada ve mescitte siyaset olmaz!” yasağını kesinlikle duymuşsunuzdur. Halbuki hayat o denli mi? En çok bu üç yerde siyaset yapılır.

HAYAT SİYASET ÜZREDİR: Muktedirlerin önerdikleri yasak, buralarda mazlumların siyaset yapmasına dönüktür. Kendileri bakırını çıkarana kadar daima bu alanlarda siyaset yaptılar. Yaşadığımız kainatta ‘siyasi’ olmayan bir tek alan olmuş olsaydı şayet bu talep matah bir şey sayılabilirdi; yoktur! Misal, konuttan çıktınız ve bir yere gideceksiniz diyelim. Toplu taşımayla mı yoksa özel araçla mı ya da bisikletle mi gideceğinize karar vermek epeyce değerli bir siyasi harekettir. Yeme alışkanlıklarınızdan tutun da sevişme tercihlerinize kadar her şey politiktir ve yadırganacak bir şey değildir. Hele hele yasaklanacak bir şey hiç değildir. Hayat varsa siyaset vardır; hayat siyaset üzredir ve ölünce biter lakin. Bu prestijle “siyaset yapma!” demekle “yaşama!” demek tıpkı şeydir. Toplumsal tarihimize bir bakalım. Yaygın yanlış, siyaseti sadece ‘siyasetçi’nin yapabileceğini sanmaktır. 1960’larda ve 70’lerde, görünürde, Türkiye’de Demirel, Ecevit, Erbakan ve Türkeş siyaset yaptılar. Gerçekte o denli midir? Değildir natürel ki! Anadolu’nun bağrından kopup gelen milyonlar kentlerin kıyısına iliştiler. Yalnızca kendi hayatlarını değil, kentleri, Türkiye’nin iktisadını, sosyolojisini, doruktan tırnağa değiştirecek bir selin damlaları oldular. Ülkeyi onların fiilleri değiştirdi. Asıl siyaseti onlar yaptılar.

GENCEBAY’LA, TATLISES’LE, GÜRSES’LE BAĞLANDILAR: Ülkeyi, ülkenin mukadderatını, kendi bahtlarını zirveden tırnağa değiştirdiler lakin kırılgandılar. Kendilerine inançları yoktu. Kendileri üzere olanlardan da kopuktular. Birçoklarını birbirine Orhan Gencebay, İbrahim Tatlıses, Ferdi Tayfur ve Müslüm Gürses bağladı. Kendilerine düşmanca davranıldığını düşündükleri, güç yetiremeyeceklerini düşündükleri kentte, minibüslerde, bu müzikçilerin nağmeleri eşliğinde, yalnız olmadıklarını idrak ettiler. Muhtemelen bu müzikçiler farkında değillerdi ancak devrin en müessir siyasi aktörleri ortasındaydılar. Başka yanda da Yılmaz Güney, Zülfü Livaneli, Yaşar Kemal, Şivan Perwer ve kaçları vardı. Zihinlerdeki tarife uyan bir siyaset yapmıyorlardı. Fakat kentlerin kıyısına ilişenlerin bir kısmı da onlarla tanış oldular. Hiçbir okulun ya da partinin başaramayacağı çoklukta insanı etkilediler. Yalnızca bu beşerlerle sonlu tutmak eksik olur. Simaviler, Ilıcaklar, TÜSİAD, savcılar, yargıçlar, generaller, hatta albaylar, yüzbaşılar, Türkiye’nin olduğu üzere olmasında Demirel’den, Ecevit’ten çok daha tesirli olarak, bu bölümlerin yanında ya da karşısında konuşlanarak ‘siyaset’in mütehakkim aktörleri olduklarını gösterdiler.

YASAKLADILAR DA NE OLDU? Gülünçlük ve ahmaklık tarihseldir. O günün iddianame yazdırıcıları da olanı biteni; büyük kırılmayı ve büyük dönüşümü kavramaktan uzak oldukları için, siyaset yapma yasağını Demirel, Ecevit, Türkeş ve Erbakan’a uyguladılar. Yaptılar da n’oldu? Hepsi sırasıyla iktidar oldular. Yasak koyanların ise esamesi okunmuyor. Bilinmelidir ki beşerler, dünyayı kendileri için daha iyi olacak bir halde dönüştürmeye karar vermişlerse, önlerine çıkardığınız mahzurların hiçbir kararı olmaz. Değerli vaktinizi almayayım, sineması süratle ileri yanlışsız saralım. Kentlerin kıyısındaki gecekonduların yerinde artık devasa plazalar yükseliyor. O gecekondulular hayatlarını yoluna koydular, çocuklarını okuttular. Büyük çoğunluğu muhafazakâr partilere oy veren, muhafazakâr olarak etiketlenen o milyonlar, yalnızca oğullarını değil, kızlarını da üniversiteye yolladılar. “Aman başına olmadık işler gelmesin, kapatayım eve” demediler, akranları erkeklerle birlikte okumak üzere yolladılar. Daha doğrusu yollamak istediler. Başları örtülü diye üniversite kapısından içeri sokulmadı o kızlar. Türkiye’nin istikametini kendisinin belirlemesi gerektiğini vehmeden, kendisinin belirlediğini zanneden müstekbir zevatın üstünden buldozer üzere geçenler, bu sefer, o genç bayanlar oldu. Hiçbiri siyasetçi değildi fakat siyaseti onlar yaptılar. Türkiye’yi onlar değiştirdiler.

BİNLERCE BENZERİM ÜZERE YASAKLIYIM: Bütün bu olan biteni ve aktörlerini onayladığım sonucu çıkmasın. Doğrusuyla yanlışıyla, geçtiğimiz elli yılda Türkiye’yi onların değiştirdiğini, siyaseti onların yaptığını söylüyorum. Siyaset yasağı koymakla benim elimden alacağınız özgürlükler nelerse, o haklarını hiç kullanmadan, ülkenin bütün siyasetçilerinden daha müessir oldular Türkiye’nin bahtının üzerinde, buna işaret ediyorum. Günümüzde beşerler, müziklerle birbirlerini bulmuyorlar. Artık muhtaçlıkları da yok! WhatsApp’ları, Twitter’ları var. Bir saniyeden daha kısa bir müddette, yeryüzünde kendisi üzere düşünen milyarlarca beşere ulaşabiliyorlar; fikirlerini, aksiyonlarını ulaştırabiliyorlar. İşte alfabenin değişik harflerine sıkıştırılmaya çalışılan bu jenerasyonlar, öbür türlü bir Türkiye istiyorlar. Ankara’da siyasetin kendi inhisarlarında olduğunu zannedenlerin hiçbirinin —bırakın maksat olarak belirleyebileceği— hayal bile edemeyeceği bir ülke istiyorlar. Tahminen döke saça, ancak yapacaklar. Ayaklarına batan dikenleri umursamadan, siyaset yaptıklarının tahminen de farkında olmadan, Türkiye’yi bir sefer daha doruktan tırnağa değiştiriyorlar. Bu büyük öyküde bir nokta, bir virgül kadar bile kararları olmayan birileri, kendi tuhaf gündemlerine kendileri esir olmuş bir halde, herkesin de kendi gündemlerine esir olduğunu zannederek, baş edemediklerine siyaset yasağı istiyorlar. Kendi hesabıma söyleyeyim, bana işlemez! Zira şu anda savunmakta olduğum kanılarım birinci uç vermeye başladığından beri binlerce benzerim üzere ‘yasaklı’yım ben.

TEMEL SİYASET BUAZİZİ’NİN YAPTIĞIYDI: Ne yaptıysam, ne söylediysem bir bedeli olduğunu bilerek yaptım söyledim. Bedeline katlananlar dünyanın en özgür insanlarıdır. Yani, esasen yasaklanmış ya da yüksek bedellere bağlanmış olan siyaseti, yapmayacağım manasına gelmiyor. Yapıyorum ve âlâsını yapacağım. Öbür türlüsü eşya ve tabiatının ortasına fitne sokmaya girer ki haya ederim. Rosa Parks, beyazlar bindiği için kalkması gereken otobüs koltuğundan kalkmadı. Tutukladılar. Bunun üzerine başlayan otobüs boykotu 13 ay sürdü. Sonunda kanunlar değişti, siyahların hayatı değişti. Daha doğrusu, siyahların hayatını değiştirecek büyük değişimin birinci adımı gerçekleşmiş oldu. Parks senatör falan değildi, rastgele bir partide misyonlu de değildi. Bütün partilerdeki bütün temsilcilerden, hatta ABD Liderinden daha müessir oldu ABD’nin geleceğinde. Muhammed Buazizi, hepi topu 26 bahar görmüşken 17 Aralık 2010’de kendisini yaktı. Tunuslu bir seyyar satıcıydı. Ekmek teknesi olan el arabası elinden alınırken onurunu da almaya çalışmışlardı. Kabullenemedi. Öfkesini zalimlere de yöneltmedi. Vücudunu tutuşturdu. Bin yıl sürecekmiş üzere görünen Orta Doğu’daki yozlaşmış rejimler ateş topuna döndü, domino taşları üzere yıkıldılar. Burnundan kıl aldırmayan, zalimlikleriyle nam salmış siyasetçiler saklanacak delik aradılar. Buazizi de siyasetçi değildi, koskoca bir siyaset esnafı jenerasyonunun tasfiyesini tetikledi. Temel müessir siyaset, onun yaptığıydı.

‘BU SON OLSUN’ DEYİN: Mesela Kürt hareketi Kürt siyasetinin var ettiği bir hareket değil, Kürtlerin var ettiği bir harekettir. TBMM’de oturan vekilleri olmasa da, o siyasi hareket daima var olacak. Lisanı, kimliği, onuru rencide edilenlerin bu ve gibisi kederleri çözülmeden de yasakla falan ortadan kalkmayacaktır. Benim açımdan Kürtlerin yahut Türkiye’nin solcularının yahut daha adil ve insani bir gelecek hayal edenlerin vekili olmak hiçbir vakit cazip olmadı. Bihakkın aslı olmayı; Kürt olmayı, solcu olmayı, daha adil ve insani bir gelecek hayal etmeyi ise benim elimden hangi yasak alabilir? Neyi yasaklayacaksınız, yasağınız ne işe yarayacak, bilemedim. Sizlerin de sizi beyhude işlerle meşgul ettiklerinin farkında olduğunuzu zannediyorum. Bizler Cassandra’nın akıbetine benzeri bir halin içindeyiz. Söylediğimiz her şey yanlışsız ancak inanan yok. Sizi bu işlerle meşgul edenlere “beyhude uğraşıyorsunuz” dersem, beni dinlemezler lakin sizi tahminen ciddiye alırlar. Şanlı heyetinizden istirhamım, bana siyaset yasağı getirdikten sonra, sizin önünüze bu manasız işleri getirenlere “Bakın Allah’ın ismini veriyoruz. Bu son olsun. Lütfen!.. Lütfen!..” demenizdir. (HABER MERKEZİ)

Gazete Duvar

bitcoin casino siteleri
hack forum forum bahis onwin fethiye escort gaziantep escort gaziantep escort hack forum hacker sitesi bursa escort meritking meritking meritking meritking giriş izmit escort adana escort slot siteleri casibomcu.bet deneme bonusu veren siteler deneme bonusu veren siteler Tarafbet izmir escort istanbul escort marmaris escort